بدون عنوان

ای سر همیشه خاک سر کوی یار باش

هرگز  زجا ملرز  و به   آن  استوار  باش

آنقدر گویمت  که انیست  فقط رضاست

پس تا ابد به صحن و سرایش غبار باش

ای دل بدون خاک حریمش خزان  شوی

در باغ  گل  بمان  و همیشه بهار  باش 

ای دل کجا روی پی  عزت پی شرف  ؟ 

در  زیر  سایه اش  شرف  روزگار  باش

گر  وعده  وصال  گرفتی  دگر   مشین

ورنه  که  سالها  به  صف  انتظار  باش

گرچه  زخاک  کمترم ای  رافت  عادتت

یک دم بیا و  مونس  این  بی قرار باش